انگاری بند نافم پیچیده به پر و بالم دلم بی‌ بند و بارم ضعف میره برای نگات

انگاری بند نافم پیچیده به پر و بالم
دلم بی‌ بند و بارم ضعف میره برای نگات
انگاری مسکنی آرامش داره حرفات
به خدای عهد و واحد لنگه نداره او چشات

دمار از روزگارمان درآوردی روزگار
سنگ تمامه گذاشتی سنگ قبرم رو بیار
در جوار ناکسان جور زمانه میکشم
در ظلمات تنهایی چاشنی دردم میچشم

چه میشه بدی حاجتم با تو خوبه حالتم

هرچی بشه پایتم فدات بشه قامتم
خط به خط میزنم اشکامی چشم من دراری ای نور چشمام
نازپرورده‌ای نمیدانی چه میگم
از درون ترکیدم از بیرون شیکم

من نردی تو یه مودی
کاش از اولش هی نبودی
ای وجودت تار و پودی
امضایی تونه رو تنم جای کبودی

سفیر شد قلبم دنیام
سند پا حرفام
چشم سومم رویام
سفیدی روزای سیاه
ذاتت نعره سیاهی یه قطره‌ام خدایی
از پرستش چشات رسوا شدم کجایی

بخت خسته ی مه آخ تو کی لالایی
ترک معبود چشات حالت بی‌ قراری
روح از تنم میره خط به شب جدایی
انگاری یه جورایی وصلی به اون بالایی

خط به خط میزنم اشامی
چشم من دراری ای نور چشمام
نازپرورده‌ای نمی‌دانی چه می‌گم
از درون ترکیدم از بیرون شیکم